پژوهشگر بزرگ و کم نظیر و گمنام ادبیات شیعی

                                                    مرحوم استاد سعید هندی

با غروب جمعه ام پیوند انس و الفت است

صبح و شب را می شمارم لحظه لحظه تا غروب

در دلم خورشید روشن از فروغ یاد یار

هر زمان ، خورشید ، روشن در دلم حتی غروب

ماهتاب و آفتاب اینجا برای من یکی است

چشم من خورشید جوید از افق ، اما غروب

               *  *   *

یاد آن خورشید خونین یال دشت ماریه

ثبت شد تاریخ آن ، اینگونه :" عاشورا ، غروب"

یاد امواج فرات و موج های تشنگی

علقمه ، مشک تهی ، دست جدا، سقا، غروب

یاد آن حلقوم نازک تر ز گل در عرش دست

حرمله ، تیر سه شعبه ، بغض ناپیدا، غروب

یاد آن " مانند پیغمبر" به خونین خاک طف

از غمش شد روز روشن در بر بابا ،غروب

یاد آن بانوی نور و کهکشان کودکان

نیزه ها و نیزه داران ، کودک تنها ،غروب

شام شوم و کاخ ظلم و مجلس بزم و طرب

پاره های مصحف و در حلقه اعدا غروب

شیر، در زنجیر بود و روبهک بر روی تخت

پیش چشم زاده ی خورشید شد معنا غروب

            *  *  *

ذوالفقاری در نیام و خون جوشان ، چشم تر

انتظار انتقام و روزها ،شبها، غروب

تا بر آرد باغبان ،گل را ز گل ، باید وجین

صبح روشن می رسد بعد از نبردی با غروب

آن سوار سبزپوش از جاده های انتظار

می رسد از راه روشن ، بامدادی یا غروب

             *  *  *

شعر را خواندم ، شگفتا با چنین نور امید،

بیت آخر داشت امضایی ، چه بود امضا؟ "غروب"!

                                                    عبدالحسین طالعی

                                          سه شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۸۳- ۵ محرم ۱۴۲۶

     *   *   *
بادها
     در جنون
بیدها
      واژگون
لاله ها
       غرق خون

     *  *   *
خیمه ی خورشید سوخت
برگ ها
       گریه کنان ریختند
آسمان
        کرده به تن پیرهن تعزیه

      *    *    *

طبل عزا را بنواز ای فلک
                    عمران صلاحی          

                                         غدیر ، و پس از غدیر

                 پیشکش به پیشگاه آنها که جانی غدیری دارند    

در زمستان بهار می آید                                          این پیام غدیر با ما بود

گوش دل باز کن چه می شنوی؟                        این سخن حرف روز و شبها بود

                                                *         *            *

در دل آبگیر کوچک خم                                   هفت دریاست این چنین جاری   

می رسد بانگ آن به هفت فلک                        بانگ جان بخش هفت بیداری

                                                *         *            *          

 آن صدا چون از آسمان آمد                              بین شن ها و سنگ ها جوشید

جحفه و تکدرخت شاهد بود                                دید با چشم خود صدا را دید  

                                               *           *            *

   چشم دنیا به جحفه دوخته بود                         جحفه آن روز بود قلب زمین 

  هفت دریا به آن بیابان داشت                       خواهش و التماس آب ، همین

                                             *              *             *

نماینده انجمن قول همکاری های گسترده در این زمینه داد و در انتظار گامهای بعدی مسئولان دانشگاه و کتابخانه آن است تا نکات دیگر را به این مسئولان پیشنهاد دهد.

در این فرصت ضمن تشکر از حسن نظر این مسئولان آمادگی  نمایندگان انجمن را برای این گونه مشاوره های کارشناسی اعلام می دارد چرا که یکی از اهداف تاسیس انجمن کمک به بهبود کیفی کتابخانه های استان و گسترش فرهنگ توجه به استاندارد های کتابخانه ای است.